Książka jest literackim debiutem, z założenia miała być przesłaniem dla osób, mających istotne ubytki zdrowotne, aby nigdy się nie poddawały i stale dążyły do przełamywania wszelkich raf, które powstawały w konsekwencji ich fizycznych lub psychicznych niedoskonałości. Książka w wielu miejscach jest emocjonalnym przedstawieniem drogi na szczyt, częstokroć naznaczonej zjawiskami niechęci, ostracyzmu czy wręcz blokady dla dalszego rozwoju społeczno-osobistego. Jak sama Autorka stwierdza, w trakcie pisana forma w wielu miejscach wymknęła się nieco spod kontroli, tworząc swego rodzaju własny emocjonalny rozrachunek, z częstokroć bolesnymi przeżyciami w przeszłości.
Dziś mając poczucie realizacji większości własnych dążeń chciałaby wskazywać drogę innym, będącym w podobnej jak ona przed laty, sytuacji.