Autor książki w chwili wybuchu wojny 16-letni chłopiec żydowski, opowiada o swych dramatycznych przeżyciach "w czasie Zagłady": oblężeniu Stolicy we wrześniu 1939 r., pobycie i ucieczce z warszawskiego getta, pełnej przeżyć tułaczce w okolicach Radomia, pobycie w siedmiu obozach pracy, m.in. w Pionkach, a w końcowym okresie wojny w Sachsenhausen.
Wstrząsająca relacja o rozpaczliwych staraniach o uratowanie własnego życia, a także wiary w drugiego człowieka. Wspomnienia Lancmana to książka napisana z rzetelnością kronikarza i żarliwością ofiary. I choć nie ma w tych zapiskach nienawiści do jakiegokolwiek narodu, stanowią one wstrząsające świadectwa tego, do czego zdolny jest człowiek, jeśli pozwoli, by ideologia zapanowała nad jego sumieniem.