W tej powieści Hans Hellmut Kirst rozlicza się z bezprawiem nazizmu hitlerowskich Niemiec; oddaje grozę i rozmiar zbrodni dokonanych na Polakach i Polsce, którą Niemcy chcieli "przekształcić" - trawestując słowa rozkazu Hitlera do Hansa Franka - "w żywą kupę gruzów". Kirst określił tę książkę jako "opowieść o pewnej baterii (w której najprawdopodobniej sam służył) wielkoniemieckiego Wehrmachtu, biorącej udział w wojnie przeciwko Polsce w okresie od 1 do 28 września 1939 roku".